W dniu dzisiejszym spotkaliśmy na uroczystości upamiętniającej następujące ważne święta:
1 maja obchodzimy Święto Pracy i rocznicę wstąpienia Polski do Unii Europejskiej,
2 maja obchodzimy Święto Flagi,
3 maja – Święto Uchwalenia Konstytucji 3 Maja
oraz 8 maja – rocznicę zakończenia II Wojny Światowej.

Święto Pracy, obchodzone od ponad wieku w wielu krajach świata.

W Kościele rzymskokatolickim dzień 1 maja jest obchodzony jako święto Józefa Robotnika, patrona ludzi pracujących. 1 maja to również 20 rocznica przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Tego dnia, 2004 roku, Polska wraz z Cyprem, Czechami, Estonią, Litwą, Łotwą, Maltą, Słowacją, Słowenią i Węgrami wstąpiła do Unii Europejskiej. Było to największe w historii rozszerzenie Unii Europejskiej.

Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej – święto, które  jest obchodzone na mocy nowelizacji Ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczpospolitej Polskiej, uchwalonej przez Sejm 20 lutego 2004 r. W tym dniu obchodzimy również Dzień Polonii i Polaków za granicą.

3 maja tego roku to już 233 rocznica uchwalenia Konstytucji 3 Maja.

3 maja 1791 r. Sejm Czteroletni uchwalił ustawę rządową, zwaną później Konstytucją 3 Maja. 

8 maja obchodzimy 79 rocznicę zakończenia II wojny światowej i Narodowy Dzień Zwycięstwa. Święto to zostało ustanowione przez parlament w 2015 r. dla upamiętnienia zwycięstwa nad hitlerowskimi Niemcami.

II wojna światowa trwała 6 lat. Uczestniczyły w niej 72 państwa i ponad miliard 700 milionów ludzi. Działania zbrojne prowadzono na terytorium 40 krajów. Do wojska powołano około 110 milionów osób, nie licząc uczestników ruchu oporu. Według różnych szacunków straty w ludziach wyniosły od 50 do 78 milionów: poległych, zamordowanych i zmarłych, wysiedlonych, deportowanych.

Obchodzenie, nawet skromne, świąt narodowych jest bardzo ważne, bo tworzy duchową wspólnotę narodu, jest kontynuacją historii i kreuje świadomą odrębność w zglobalizowanym świecie.

Uroczysty sposób obchodzenia świąt narodowych, uczy nas poszanowania dla tradycji.

Tradycje natomiast, dają wzorce do naśladowania. Pozwalają zrozumieć kim jesteśmy, skąd się wywodzimy, jacy byli nasi przodkowie. Uczą przeżywania i odbierania wzruszeń, i nastrojów, a nade wszystko służą umacnianiu, powinny być wspólnie przygotowywane, celebrowane i przeżywane.